عطاری بهار

تاثیر پیاده‌روی تند در کاهش فشار خون


عطاری بهار
در کسانی که مبتلا به بیماری فشار خون هستند، انجام فعالیت‌های ورزشی منظم با شدت تمرین متوسط تأثیر زیادی در پایین آوردن فشار خون در مقایسه با ورزش با میزان شدت بالا دارد. کاهش فشار خون ناشی از ورزش معمولاً طی ۴ تا ۵ هفته حاصل و تا زمانی که فعالیت ورزشی ادامه دارد، حفظ می‌شود.
با ورزش منظم افراد مبتلا به فشار خون دیگر نیازی به استفاده از داروهای پایین آورنده فشار خون ندارند. البته کسانی که در حالت استراحت نیز دارای فشار خون بالا هستند نباید قبل از دارو درمانی اقدام به انجام ورزش کنند.
ورزش هوازی همانند پیاده‌روی تند با تعداد جلسات ۳ تا ۴ بار در هفته به مدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه که شدت آن صد ضربان در دقیقه باشد، مناسب‌ترین ورزش برای افراد مبتلا به فشار خون است. فشار خون بالا ممکن است با تمرینات قدرتی (مثل پارو کردن برف) تشدید گردد. بنابراین برای افراد مبتلا به فشار خون بالا تمرینات با وزنه عموماً توصیه نمی‌شود، مگر در صورتی که دفعات تکرار بالا و مقدار وزنه کم باشد. البته تمرین با وزنه باید با رعایت احتیاط خاص توأم باشد تا از حبس کردن نفس در حین بالا بردن وزنه و در دست گرفتن طولانی وزنه اجتناب به عمل آید.

بیماری سفر چیست؟

عطاری بهار
حرکت، بیماری که به خودی خود بیماری جدی نیست، اما می‌تواند سفر را برای فرد تلخ کند

بیماری حرکت یا بیماری سفر یک عارضه در حین مسافرت است که در سفر‌های طولانی ایجاد می‌شود. مسافرت می‌تواند بیماری‌های مختلفی را به‌همراه داشته باشد. اغلب اوقات این بیماری‌ها به نوعی مرتبط با یک بیماری مزمن در فرد هستند.

برای مثال در افراد مبتلا به اختلالات خونی، ممکن است در نتیجه محدود و محبوس شدن در یک فضای تنگ و نداشتن حرکت، در عروق پا لخته ایجاد شود. مثلا در سفر‌های طولانی هوایی احتمال به وجود آمدن این مشکل در افراد مبتلا به اختلالات خونی، بیش از سایر افراد است.

بی‌قراری که به‌تدریج به عرق سرد منجر می‌شود، سرگیجه و استفراغ از جمله نشانه‌ها و علائم بیماری حرکت به شمار می‌آیند. همچنین باید بدانیم که هر نوع نقل مکان می‌تواند باعث بروز بیماری حرکت شود.

ممکن است در هواپیما، قایق، قطار یا اتومبیل هم دچار این حالت شوید. بیماری حرکت ناشی از افزایش فعالیت ساختار‌های داخلی است که کنترل تعادل را بر عهده دارند و افزایش فعالیت این ساختار‌ها معمولا در پی حرکت وسیله نقلیه ایجاد می‌شود و به محض توقف، علایم هم آرام آرام برطرف می‌شوند.

باید توجه کرد که بیماری حرکت به خودی خود بیماری جدی نیست، اما می‌تواند سفر را برای فرد تلخ کند. در عین حال برخی افراد می‌گویند، هر چه بیشتر سفر می‌کنند، بدنشان بیشتر با این وضعیت خو گرفته و سازگاری پیدا می‌کند.

بنابر اعلام دفتر آموزش و ارتقاء سلامت معاونت درمان وزارت بهداشت، اگر از بیماری حرکت رنج می‌برید، اقدامات زیر را انجام دهید:

در هواپیما یک صندلی روی لبه جلویی بال هواپیما رزرو کنید.

در قطار، نزدیک پنجره بنشینید و به جلو نگاه کنید.

در اتومبیل، پشت رل یا روی صندلی جلو بنشینید.

در کشتی هم یک کابین در وسط، نزدیک خط آب (آبخور کشتی) رزرو کنید.

سرتان را روی پشتی صندلی تکیه داده و بی‌حرکت نگه دارید.

بخوابید یا دراز بکشید.

اگر روی قایق هستید، نفس‌های عمیق بکشید.

غذا‌های پر ادویه نخورید، پرخوری هم نکنید.

مطالعه نکنید.


خطر ابتلای نوزاد به فنیل کتونوری با ازدواج فامیلی

عطاری بهار

فنیل کتونوری، بیماری ارثی است و اگر والدین هر دو حامل این ژن باشند که در ازدواج‌های فامیلی این احتمال بالاتر است، 25 درصد احتمال دارد که فرزندانشان به این بیماری مبتلا شوند.
فنیل کتونوری یک نقص متابولیکی مادرزادی نادر است. اختلال اصلی در این بیماری، تجمع اسید آمینه فنیل آلانین در مایعات بدن و سیستم عصبی است که به دلیل نبود آنزیم مورد نیاز برای تبدیل فنیل آلانین به تیروزین رخ می‌دهد. جمع شدن غیرطبیعی این اسید آمینه در بدن کودک، خطرناک است و به بروز اختلالاتی در مغز و پوست منجر می‌شود.
کودک مبتلا به بیماری فنیل کتونوری در ابتدای تولد بدون علامت است، اما در ماه های اول دچار تاخیر در تکامل، استفراغ، کاهش رشد، روشن شدن رنگ موهای سر و چشم و تشنج می‌شود.
با افزایش سن، کوچکی دورسر، بی قراری، کاهش توجه، حرکات تکراری دست ها، اندام‌ها و عقب‌ماندگی ذهنی بروز می‌کند و همچنین ادرار و تنفس این کودکان به دلیل وجود فرآورده‌های فنیل آلانین، بوی کپک می‌دهد و ممکن است کهیر در بدن کودکان مبتلا مشاهده شود که با رشد کودک از بین می‌رود.
فنیل کتونوری از حدود 40 سال پیش شناخته شده و امروزه یک بیماری کنترل شده ‌است، ادامه داد: در کشورهای پیشرفته در بدو تولد با چند قطره خون که از پاشنه پای کودک گرفته می‌شود، می‌توانند در حدود 30 بیماری ژنتیکی از جمله PKU را تشخیص دهند. اکثر این بیماری ها قابل درمان هستند و در روز دوم یا سوم تولد با آزمایش تشخیصی که هم از طریق ادرار و هم از طریق خون میسر است می‌توان بیماری را تشخیص داد.
در حال حاضر با آزمایش ژنتیک بیمار و والدین نقص ژنتیکی تشخیص داده می‌شود. بررسی جنین در حاملگی‌های بعدی مادر ممکن است و در صورت تشخیص ابتلای جنین به بیماری، امکان سقط وی وجود دارد.
با مشخص شدن نقص ژنتیکی، امکان مشاوره افراد فامیل بیمار که قصد دارند با یکدیگر ازدواج کنند، وجود دارد، اگر یک زوج ناقل بیماری باشند، بر اساس اطلاعات کسب شده در مشاوره ژنتیک، می‌توانند برای زندگی آینده خود تصمیم بگیرند.
در صورت تشخیص زودرس و شروع مصرف شیر مخصوص فنیل کتونوری، کودک مبتلا می‌تواند از هوش خوب و رفتار مناسب برخوردار شود، ولی تاخیر در درمان به بروز عقب‌ماندگی ذهنی، کوچکی دورسر و اختلالات رفتاری منجر خواهد شد.
این بیماری درمان دارویی ندارد، ولی از طریق رژیم مناسب غذایی می‌توان از روند افزایش فنیل کتونوری پیشگیری کرد. باید ویتامین‌ها، کلسیم و کالری کافی به کودک برسد و بعد از 6 ماهگی نیز غذاهای مخصوص به تدریج شروع می‌شود.
از وقتی این بیماری در کودکی تشخیص داده می شود برای تغذیه آنان از شیرهای مخصوصی که در پروتئین سازنده آن فنیل آلانین وجود ندارد، استفاده می شود، با رشد کودک و نیاز به غذای کمکی هم از رژیم های مخصوصی که فنیل آلانین در آنها بسیار کم است یا کاملا فاقد این نوع اسیدآمینه است استفاده می شود.
در دنیا از هر 25 هزار تولد زنده یک مورد مبتلا به فنیل کتونوری دیده می شود و در ایران از هر 10 یا هشت هزار تولد زنده یک مورد مبتلا مشاهده می شود.

بکش و خوشگلم کن!

عطاری بهار
دردسرهای جراحی برای چال گونه

فرو رفتگی در ناحیه گونه، چنان به مذاق بعضی خوش می‌آید که حاضر می‌شوند برای رسیدن به آن صورت خود را به تیغ جراحان بسپارند، البته که این عمل جراحی از نظر علمی و پزشکی مقدور است، ولی این اتفاق به راحتی رخ نمی‌دهد، اگر مزایا و مضرات این عمل جراحی را در کف ترازو قرار دهیم کار منطقی به نظر نمی‌آید.

چال گونه به طور طبیعی و مادرزادی فرورفتگی ناحیه گونه است که اغلب حین خنده ایجاد می‌شود، چال گونه یک پدیده فیزیولوژی تشریحی است که در برخی افراد به صورت مادرزادی در ناحیه گونه اتفاق می‌افتد، برخلاف رویه عادی و معمولی که چسبندگی عضلات در ناحیه خاصی مثل گوشه لب و ناحیه استخوان گونه و یا استخوان فکی است.

جراحی ایجاد چال گونه، اگرچه عمل نسبتاً ساده‌ای است، اما مانند هر عمل جراحی دیگری می‌تواند همراه با عوارض باشد که از جمله آنها می‌توان به احتمال ایجاد عفونت، خونریزی و صدمه به شاخه‌های بوکال عصب فاسیال اشاره کرد.

نکته بسیار مهم در این خصوص آن است که قبل از عمل جراحی، باید به دقت بیماران را در مورد تکنیک جراحی، نتایج و عوارض آن مورد مشاوره قرارداد.

غده بناگوشی درست نزدیک به گوش است و مجرای آن از دهان بیرون می‌آید، اگر در این مسیر برش ایجاد کنیم و مجرا را قطع کنیم در نتیجه ممکن است به مجرای بزاقی صدمه بزنیم، غده بناگوشی شخص از کار بیفتد و دچار التهاب، سنگ و یا عفونت شود.

بعضی از عصب‌های صورت که از جلوی گوش بیرون می‌زند، مثل عصب هفتم یا عصب صورت، حرکات صورت و لب را کنترل می‌کنند، این عصب‌ها و عضلات وقتی به ناحیه انتهای می‌رسند ممکن است به هزار شاخه هم تبدیل شوند و در این مسیر برخی از شاخه‌ها نسبت به بقیه تنوع طبیعی فراوانی دارند و اگر چنانچه در این مسیر عضله با عصبی قطع شود می‌تواند گوشه لب و بینی و یا پایین لب را فلج کند.

یکی دیگر از مشکلات عمل جراحی ایجاد چال گونه را احتمال محو شدن ناگهانی چال گونه، عدم تقارن، واکنش به جسم خارجی، عفونت یا ایجاد آبسه دانست واگر در حین عمل و یا بعدازآن مشکلاتی ایجاد شود، آزاد کردن چسبندگی ایجادشده کار بسیار سختی است و ممکن است با چندین عمل هم این مشکل برطرف نشود.

انجام این عمل اگر در شرایط غیراستاندارد انجام شود کمتر از سوراخ کردن گوش زمان می‌برد، ولی اگر در حین عمل و یا بعد از آن عوارضی ایجاد شود، اصلاح آن بسیار سخت خواهد بود. بنابراین این عمل را صد در صد رد نمی‌کنم و فقط به موارد بسیار استثنایی و آن هم در شرایط استثنایی محدود می‌کنم، با تشخیص پزشکی که بر نواحی زیبایی، تشخیصی و تشریحی، عصبی و کارکردی این ناحیه آشنا باشد به شکلی که بتواند عوارضی ایجاد شده و مشکلات بعدی را مرتفع کند.

۵ بیماری که با مصرف نودل گرفتارشان می‌شوید

عطاری بهار
نودل برای داشتن رنگ و بو حاوی افزودنی‌های مضر مانند رنگ‌های صنعتی، چربی‌های اشباع و آنتی اکسیدان‌های مصنوعی است.

برخی از مردم گمان می‌کنند که نودل کم کالری است و می‌تواند به دفعات متعدد در روز مورد استفاده قرار بگیرد، اما این تصور نادرست است. نودل مقدار کمی فیبر و پروتئین دارد و در نتیجه نمی‌تواند احساس سیر شدن ایجاد کرده و منجر به کاهش وزن شود. بالعکس کمبود فیبر و پروتئین در نودل باعث می‌شود تا فرد بدون احساس سیر شدن مقدار زیادی از آن را بخورد.

بیماری‌های خطرناکی که با خوردن نودل به سراغمان می‌آیداختصاصی نودل یک غذای بسیار محبوب با طعم‌های مختلف است و به آسانی آماده می‌شود، اما در عین حال باعث بسیاری از آسیب‌های بهداشتی می‌گردد، و مصرف آن نشانه‌ای از الگوی ناسالم تغذیه‌ای فاقد مواد مغذی مورد نیاز بدن است.

بسیاری از مطالعات نشان داده اند که این وعده غذایی ناسالم است و اگر در بلند مدت، به عنوان یک وعده غذایی روزانه یا بیش از حد مورد استفاده قرار گیرد، مشکلاتی را برای سلامتی ایجاد خواهد کرد.

برخی از مردم گمان می‌کنند که نودل کم کالری است و می‌تواند به دفعات متعدد در روز مورد استفاده قرار بگیرد، اما این تصور نادرست است. نودل مقدار کمی فیبر و پروتئین دارد و در نتیجه نمی‌تواند احساس سیر شدن ایجاد کرده و منجر به کاهش وزن شود. بالعکس کمبود فیبر و پروتئین در نودل باعث می‌شود تا فرد بدون احساس سیر شدن مقدار زیادی از آن را بخورد.

نودل برای داشتن رنگ و بو حاوی افزودنی‌های مضر است، مانند رنگ‌های صنعتی، چربی‌های اشباع و آنتی اکسیدان‌های مصنوعی. در مقابل عناصر غذایی مهم مانند پروتئین، آهن، فسفر و ویتامین‌های مفید در نودل وجود ندارد.

چندین بیماری که مطالعات نشان می‌دهند مربوط به مصرف افراطی نودل می‌باشد، عبارت است از:

۱. افزایش خطر ابتلا به چاقی به دلیل داشتن مقدار زیادی کالری، نشاسته و چربی.

۲. تمام اندام‌های حیاتی بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد، زیرا نودل‌ها حاوی پروپیلن گلیکول ماده شیمیایی کشنده هستند که رطوبت را حفظ می‌کند. مطابق با سازمان غذا و داروی آمریکا، پروپیلن گلیکول به طور کلی به عنوان یک ماده‌ی امن برای استفاده به عنوان افزودنی تحت شرایط خاص در نظر گرفته می‌شود. با این حال، قرار گرفتن در معرض غلظت‌های بالا و قرار گرفتن طولانی مدت در معرض مقادیر پایین پروپیلن گلیکول ممکن است منجر به ایجاد علائم آلرژیک جزئی و همچنین مشکلات سلامتی شدید گردند. سمیت دهانی پروپیلن گلیکول بسیار پایین است، با این حال، مصرف مکرر این ماده ممکن است باعث تهوع و استفراغ در برخی افراد شود. قورت دادن تصادفی این ماده در محل کار باعث ناهنجاری‌های موقت یا دائم در عملکرد قلب، کبد و کلیه‌ها می‌گردند.

۳. افزایش خطر ابتلا به سندرم متابولیک، و به دنبال آن افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های کشنده مانند دیابت، سکته مغزی و حملات قلبی.

۴. مسمومیت سلول‌های مغزی، اختلال در توانایی ذهنی، کاهش حافظه، عدم تمرکز و بسیاری از بیماری‌های عصبی.

۵. بیماری قلبی، که باعث افزایش سطح کلسترول خون می‌شود و در نتیجه خطر ابتلا به حمله قلبی و نارسایی قلبی را افزایش می‌دهد.