Image result for ‫عکس آیا میدانید جالب‬‎

گال از آن چه فکر می کنید به شما نزدیک تر است

تصویر گال از آن چه فکر می کنید به شما نزدیک تر است
رعایت نکردن بهداشت فردی، فقر اقتصادی، جنگ و مکان­‌های پر جمعیت مانند سربازخانه­ ها، گرمخانه­ ها، کمپ­ های شبانه­ روزی در انتشار بیماری پوستی گال نقش اساسی دارند بنابراین با رعایت بهداشت فردی و محیطی و ممانعت از تماس با افراد به جنگ این بیماری که ۳۰۰ میلیون نفر را در جهان درگیر کرده است برویم.

بیماری گال از آن دسته بیماری‌هایی است که انتشار جهانی دارد و می‌توان با بهبود کیفیت زندگی و افزایش سطح بهداشت جامعه آن را کنترل کرد،گال یک بیماری انگلی پوستی توأم با خارش است که توسط بندپایی متعلق به شاخه عنکبوتیان و رده کنه‌ها از خانواده ای با نام علمی سارکوپتس اسکابئی در انسان ایجاد می‌شود که به مایت های عامل گال انسانی نامگذاری شده اند که در تمام دنیا به خصوص در نواحی گرم و مرطوب شایع است.

نوع دیگری از این کنه ها از لحاظ فیزیولوژیک با میزبان­های مختلفی از حیوانات اهلی و وحشی از قبیل سگ، گربه، خرگوش، گوسفند، گاو، اسب و شتر سازگاری یافته­ اند و باعث ایجاد گال حیوانی (Mange) می‌شوند. گال حیوانی به ندرت انسان را آلوده می­کند. در واقع افراد در تماس با حیوانات مبتلا به گال ممکن است به طور موقت دچار یک واکنش پوستی شوند، ولی چون این مایت‌ها نمی‌توانند به طور کامل روی بدن انسان به تکامل برسند و آلودگی پس از چند روز از بین می­رود.

مایت‌های عامل گال انسانی سفید رنگ، پولکی، مدور یا بیضی شکل هستند،بیماری گال شایع­ترین بیماری پوستی خارش­دار در جهان است و سالانه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در دنیا به آن مبتلا می‌شوند. این بیماری با وقایعی نظیر جنگ و قحطی و ازدحام بیش از حد جمعیت ارتباط دارد و اپیدمی­ ها در یک منطقه مانند اردوگاه­ ها، زندان­ ها و آسایشگاه­ ها که افراد در تماس مداوم و نزدیک با هم و معمولا در سطح بهداشتی پایین زندگی می‌کنند، رخ می‌دهد.

محل زندگی انگل را داخل پوست بدن انسان است این انگل، پوست­های نقاطی از بدن که ظریف، چین‌خورده و مرطوب هستند مانند پشت و کف دستان، لای انگشتان دست و مچ دست (حدود ۶۳ درصد)، آرنج (حدود ۱۰ درصد)، زیربغل، پا، کشاله ران، آلت تناسلی مردان، نوک و زیر سینه زنان را مورد تعرض قرار می­دهد. در شیرخواران صورت، کف و قوزک پا نیز ممکن است درگیر شود.

پوست ناایمن، مستعد گال انسانی است

راه های انتقال بیماری گال:راه اصلی انتقال بیماری گال در اثر تماس فیزیکی و پوست به پوست طولانی مدت (حداقل برای ۱۵ دقیقه) با افراد آلوده بوده و گاهی نیز از طریق استفاده از وسایل و البسه مشترک مانند لباس، حوله، ملحفه و پتو است. افرادی که دارای پوست­ های ظریف و حساس هستند و در نظافت پوست خود وسواس دارند یا از داروها، پمادها و کِرِم­های آرایشی حاوی ترکیبات ضعیف کننده ایمنی مصرف می­کنند یا اینکه سیستم ایمنی آنان طبیعی نیست مستعد ابتلا به گال انسانی هستند.

آنچه مسلم است رعایت نکردن بهداشت فردی، فقر اقتصادی، جنگ و مکان­ های پر جمعیت مانند سربازخانه­ ها، گرمخانه­ ها، کمپ­ های شبانه­ روزی و ... در انتشار بیماری نقش اساسی دارند. بیماری گال هیچگونه ارتباط مستقیمی با جنس افراد ندارد ضمن این که بیشتر بودن شیوع گال در محیط­ های روستایی نسبت به شهری دلیل علمی ندارد و حتی حرفه دامپروری برخلاف باورهای اشتباه در جامعه، از شغل­ های پرخطر برای آلوده شدن به مایت گال واریته انسان محسوب نمی­ شود.

از نظر ارتباط با مشاغل پزشکان در خطر بالایی از نظر آلوده شدن به مایت قرار دارند و در ایران ابتلا به بیماری گال و اپیدمی آن بیشتر در بین سربازان رخ می­ دهد.

نشانه های بیماری گال را بشناسیم

نشانه اصلی بیماری را خارش میتوان گفت وخارش معمولاً شبانه و شدید است و هنگام خواب در بستر که بدن شخص گرم می­شود اتفاق می­افتد. انگل‌ها در اثر گرم شدن محیط و در بعضی مواقع به دنبال دوش آب گرم گرفتن نیز تحریک و فعال شده و خارش شدیدتر می‌شود.

علایم دیگر شامل ضایعات پوستی قرمز رنگ و برجسته، تورم موضعی، بثورات جلدی و تونل­های زیرپوستی به طول ۱۵ ـ ۳ میلی­متر است. دانه­ هایی به شکل مروارید که محتوی مایع شفاف بوده و هاله ه­ای قرمز رنگ دور آن را احاطه کرده، روی پوست پدید می­ آیند و اندازه هر یک از دانه ­ها که به صورت تاول قابل دیدن است، معمولاً به اندازه ته سنجاق می­باشد و ممکن است به علت خاراندن زیاد شکل خود را از دست داده و به صورت اثرات ناشی از خراش­ یا به صورت زخم­ هایی در محل­ های آلوده دیده شوند. خارش پوست ممکن است سبب ایجاد زخم، عفونت­ های باکتریایی ثانویه و گاهی تورم غده­ های لنفاوی و تب شود.

گال خطرناک نیست اما مسری است و اگر فوراً معالجه نشود به دیگر اعضاء فامیل یا کلاس مدرسه سرایت می‌کند تا آن جا که عامل گال می‌تواند تمام افراد یک خانواده را در هر سنی که باشند مبتلا کند. ضمن این که بچه‌های کمتر از ۱۵ سال حساس بوده و معمولاً اولین کسانی هستند که در خانه علائم بیماری در آنها ظاهر می‌شود. بنابراین تمام اعضای خانواده و کسانی که در تماس نزدیک با فرد مبتلا هستند باید همزمان درمان شوند.

گال درمانپذیر است اگر...

درمان بیماری گال:باتوجه به اینکه ابتلا به بیماری گال مستقیماً به عدم رعایت بهداشت فردی و گروهی و نداشتن آگاهی‌های لازم بهداشتی مربوط می‌شود بنابراین به منظور پیشگیری و کنترل بیماری گال در جامعه اجرای مواردی از قبیل آموزش و افزایش سطح آگاهی جامعه (افرادی که در اماکن تجمعی مانند مدارس، سربازخانه­ ها و ... زندگی می‌کنند)، رعایت بهداشت فردی و محیطی و ممانعت از تماس با افراد و عدم استفاده از وسایل خواب و البسه دیگران (خصوصاً لباس‌های زیر) ضروری است.

جداسازی فرد بیمار از دیگران تا زمان بهبودی کامل، درمان صحیح و کامل مبتلایان (در صورت لزوم درمان همزمان تمامی افراد خانواده)، جوشاندن لباس­های بیماران به مدت ۵ – ۴ دقیقه در آب جوش و خشک کردن در آفتاب، اتو کردن درزهای لباس (خصوصا لباس­های زیر) و استفاده از روش سمپاشی ابقایی برای ضدعفونی محیط‌های آلوده (رختختواب­ها) و لباس‌های افراد آلوده با استفاده از سموم مورد تأیید وزارت بهداشت، زیر نظر متخصصین کنترل آفات، به هموطنان توصیه می‌گردد.

داوطلبان لیپوساکشن گول تبلیغات در فضای مجازی را نخورند

ساکشن‌ های مرگبار

تصویر ساکشن‌ های مرگبار

تا یک دهه پیش، لیپوساکشن، شناخته شده ترین روشی بود که برای از بین بردن چربی‌های شکم و پهلو به افرادی که خیلی چاق بودند یا نمی‌خواستند با روش‌های اصولی و کم عارضه‌ای مثل رژیم غذایی و ورزش منظم لاغر شوند، پیشنهاد می‌شد.

جدای از حرف و حدیث‌ها و خبرهای ناگواری که طی عمل لیپوساکشن بر اثر آمبولی در حین جراحی شنیده می‌شد کمتر کسی فکرش را می‌کرد که روش‌های نوین دیگری باعناوین مختلف و در واقع ساکشن‌های جدید ارائه شوند که مدعی آن هستند عوارض لیپوساکشن را ندارند و با عوارض کمتر، دوره نقاهت کوتاه‌تر و اثر بخشی بهتر، تناسب اندام را برای استفاده کنندگان به ارمغان می‌آورند.

آن‌قدر بازار استفاده از این روش‌ها برای افراد دارای اضافه وزن و چاقی داغ شده که بی مناسبت ندیدیم تا اطلاعاتی به شما عزیزان بدهیم.

امروزه بسیاری از بیماران مراجعه کننده از پزشک خود در خواست دارند برای از بین بردن چربی زائد اندام و بدن آنها از وسایل جدیدتر مثل لیپوماتیک، اولترا سوند، کرایو و لیزر لیپولیز و... استفاده کنند با این تصور غلط که این وسایل عوارض کمتری دارند!
لیپو ساکشن دیروز یا ساکشن‌های امروز؟
اصطلاح لیپوساکشن از سال 1980 شروع و کم کم به یکی از مشهورترین ر‌وش‌های تغییر شکل اندام شد. به مرور زمان با پیشرفت فناوری‌های جدید و ایجاد ر‌وش‌های متنوع و حفظ بهتر سلامت بیمار، نتیجه بهترشد و تبدیل به‌وسیله‌ای برای کاهش مختصر تا میزان زیادی تغییر در فرم دادن اندام شد.
اختراع دستگاه‌های جدید غیر از وسیله استاندارد اولیه (ساکشن) و به‌کار بردن فرمول‌های مختلف تزریق مایع قبل از ساکشن، باعث ایجاد نتیجه بهتر و حفظ بهتر سلامت شده است. با ورود فناوری‌های جدید دستگاه‌هایی به نام PAL،Vaser و Laser تحولی جدید ایجاد شد که هرکدام از روش خاصی برای لیز کردن و خرد کردن چربی‌ها استفاده می‌کنند و امروز در بازار به نام‌های یاد شده مطرح می‌شوند.
درمان چاقی با ساکشن چربی؟
افراد برای کاهش چربی بدنی به هیچ عنوان نباید به انجام یک روش خاص ساکشن اصرار داشته باشند، زیرا این مساله به شرایط بیمار و میزان چربی بدن آن بستگی دارد.
نکته مهم دیگری نیز وجود دارد. این‌که ورزش و رژیم پایه اصلی حفظ و نگهداری اندام در حالت استاندارد بوده و ساکشن، عاملی است کمک‌کننده و بدون ورزش و رژیم مناسب، ساکشن، درمان چاقی محسوب نمی‌شود.
به‌طور کلی باید گفت ساکشن تنها درمان چاقی نیست.این مطلب که هیچ عمل جراحی بدون عارضه نیست،یک سری عارضه به علت ناآگاهی پزشک رخ می‌دهد.
لاغری با ساکشن بدون عارضه نمی‌شود

آمبولی به‌عنوان عارضه مرگبار در عمل لیپوساکشن:متاسفانه چنین تلقی می‌شود که عمل لیپوساکشن برای لاغری است که اصلا این‌طور نیست. قبل از اقدام به لیپوساکشن باید معاینه دقیق توسط پزشک صورت بگیرد و توضیحات لازم در مورد عوارض و نتیجه عمل داده شود تا باعث بی‌اعتمادی و ناخشنودی بیمار بعد از عمل نشود.
تمامی تکنیک‌های یاد شده عوارض مخصوص خود را از جمله سوختگی پوست، ناهماهنگی سطح پوست، تغییر رنگ، عفونت و سوراخ شدن احشای داخلی و در موارد معدودی نیز آمبولی می‌شود. البته اگر ساکشن توسط جراح متخصص و با تجربه و آگاه به فناوری وسیله مورد استفاده انجام شود عوارض کاهش قابل ملاحظه‌ای خواهند داشت.
نتیجه‌گیری مطلوب از روش ساکشن
امروزه با استفاده از وسایلی مثل پوشاندن جوراب‌های مخصوص قبل از عمل به بیمار و تا حد ممکن، محدود کردن زمان عمل سعی می‌شود از عوارضی مانند آمبولی‌های عروقی جلوگیری شود، ولی متاسفانه هر از گاهی شاهد فاجعه‌ای در اثر انجام نامناسب و غیرحرفه‌ای این عمل حرفه‌ای جراحی در جامعه هستیم.
کسانی که می‌خواهند لیپوساکشن انجام دهند، گول تبلیغات گسترده در فضای مجازی را نخورده و با اطلاع کامل از سوابق و تخصص پزشک مربوط و پرس و جو در مورد جراح مورد نظر از ارگان‌های دارای صلاحیت مانند سازمان نظام پزشکی، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و انجمن جراحان پلاستیک و زیبایی ایران اقدام به جراحی کنند و همیشه یادمان باشد پیشگیری از چاقی و اضافه وزن بهتر از درمان است.

لیپوساکشن، نه برای افراد خیلی چاق!

عمل لیپوساکشن برای لاغری نیست و روشی برای کاهش وزن برای افراد چاق محسوب نمی‌شود. در حقیقت هر چه شاخص بدنی (BMI) از 30 بالاتر برود و فرد چاق‌تر باشد، نفعی که از عمل می‌برد کمتر خواهد بود.

بیمار ایده‌آل برای انجام لیپوساکشن باید حداکثر 20 درصد اضافه وزن نسبت به وزن ایده‌آل خود داشته باشد.

به‌علاوه باید توجه داشت تمام بیماران پس از اعمال جراحی زیبایی و به‌ویژه لیپوساکشن نحوه زندگی مناسب و سالم اتخاذ کنند.

عدم مراقبت لازم می‌تواند سبب از بین رفتن نتیجه عمل و نازیبایی و بدشکلی محل عمل شود.