Related image

آیا تلفن همراه به «چشم» آسیب می‌زند؟


Image result for ‫عکس چشم وموبایل‬‎
استفاده از وسائل الکترونیکی به ویژه گوشی همراه و اثرات آن بر سلامتی بدن، ذهن بسیاری از مردم را به خود مشغول کرده است که یکی از نگرانی‌ها درباره اثرات استفاده از گوشی همراه بر سلامت چشم است.

هنوز مدرک علمی از نظر اینکه استفاده از گوشی همراه، تبلت و ... صدمات جبران ناپذیری به چشم وارد می‌کند، ارائه نشده است.

استفاده از وسائل الکترونیکی به ویژه گوشی همراه و اثرات آن بر سلامتی بدن، ذهن بسیاری از مردم را به خود مشغول کرده است که یکی از نگرانی‌ها درباره اثرات استفاده از گوشی همراه بر سلامت چشم است.

«اثرات نامطلوب تماشای تلویزیون و گوشی موبایل بر چشم»،:اگر بخواهیم اظهار نظر دقیقی در هر زمینه‌ای داشته باشیم، لازم است شواهد علمی وجود داشته باشد؛ بعضی اوقات صحبت کردن ممکن است براساس حدس و گمان بوده و در برخی موارد نیز ممکن است بر اساس شواهد و مدارک علمی باشد.

از نظر اینکه استفاده از گوشی همراه، تبلت و وسائل شبیه آن صدمات جبران ناپذیری به چشم وارد می‌کند، هنوز مدرک مشخصی از نظر علمی ارائه نشده است.

موضوعی که وجود دارد مربوط به کودکان و مشاهده و کار از فاصله نزدیک است. در قدیم درباره افرادی که در قالی بافی کار می‌کردند این موضوع مطرح بود و حدس زده می‌شد نزدیک بینی در آن‌ها بیشتر است. البته درباره گوشی همراه نیز این موضوع مطرح است، اما این نیز به صورت قطعی ثابت شده نیست.

«اثرات نور آبی رنگ تلفن همراه بر چشم»:شواهد علمی درباره اینکه این نور صدمه‌ای به چشم وارد کند، جبران ناپذیر باشد و اثرات آن بماند، نداریم.

آنفلوانزا چه زمانی خطرناک می شود؟! / علائم این بیماری را بشناسید

Image result for ‫عکس آنفولانزا‬‎
آمار مبتلایان به بیماری آنفولانزا در کشور بیشتر می شود و این مسئله بسیار نگران کننده ای است چرا که نوع شدید این بیماری قربانی هم می گیرد.

می توان از آنفولانزا پیشگیری کرد و پیش از آنکه به مرحله شدیدی برسد به سرعت آن را کنترل کرد.

آنفولانزا یا خفیف است و یا شدید. نوع شدید آن می تواند منجر به مرگ افراد هم بشود. این بیماری از سرماخوردگی به وجود می آید و علائم متعددی دارد.

بیماری آنفولانزا علائم مختلفی دارد. عموما علائم این بیماری تب و لرز، سرفه، سوزش گلو، اسهال و استفراغ، سردرد، گرفتگی و دردناک شدن بدن و آبریزش بینی و یا کیپ شدن بینی هستند.

اگر دوره بیماری طول کشید این موضوع بسیار خطرناک است چرا که می توان جان افراد را تهدید کند. آنفولانزا در صورت تداوم می تواند منجر به التهابات قلبی، مغزی و عضله ای شود و در مجموع در چند عضو بدن نارسایی ایجاد کند.

ما با یک عفونت ویروسی در بیماری آنفولانزا روبرو هستیم که واکنش های التهابی شدید در بدن فرد بیمار به وجود می آورد و مسمومیت عفونی به وجود می آورد که ممکن است به قیمت جان فرد تمام شود.

آنفولانزای شدید دیگر بیماری های موجود در بدن فرد همانند آسم را تشدیدوافراد بالای 65 سال، خانم های باردار، کودکان زیر 5 سال بیشتر به آنفولانزا مبتلا می شوند. افرادی هم که آسم ، دیابت و یا بیماری های قلبی نیز دارند باید بسیار مراقب باشند تا آنفولانزا نگیرند و به محض اینکه نخستین علائم آن را در بدن خود مشاهده کردند به سرعت به پزشک مراجعه کنند.

Image result for ‫عکس آنفولانزا‬‎

در مجموع افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند باید مراقب باشند.

ویروس آنفولانزا شامل سه نوع A، B، و C است. این ویروس ها از طریق مستقیم و غیرمستقیم گسترش پیدا می کنند.

بروز آنفولانزا در بدن کودکان به شکل های مختلفی خود را نشان می دهد. گریه بدون اشک، صورت کبود، تنفس تند، تب شدید از این علائم هستند.

رزاقی با بیان اینکه سرگیجه، بدن درد ، ادرار نکردن و ... از دیگر علائم آنفولانزا در بزرگسالان محسوب می شوند وبه سرعت باید آنفولانزا را کنترل کرد، اگر چنین اتفاقی نیفتاد فرد ممکن است به نارسایی های اعضای مختلف بدن مبتلا شود. ذات الریه نیز شدیدترین مشکل این بیماری است که گاهی اوقات منجر به مرگ افراد هم می شود.

گرفتن جلوی بینی و دهان هنگام عطسه بدیهی ترین چیزی است که یک فرد مبتلا به آنفولانزا باید رعایت کند. معمولا یک فرد مبتلا به این بیماری یک روز پیش از ظهور علائم و پنج روز پس از آن ناقل بیماری است و هم خودش و هم دیگران باید رعایت کند.

استفاده از ماسک وواکسن های تب فصلی بدن را از ویروس آنفولانزا حفظ می کند. این واکسن می تواند به صورت تزریقی باشد و یا اسپری. البته این واکسن و اسپری برای خانم های باردار، کودکان و افراد مبتلا به آسم پاسخگو نیست.

با شستن مداوم دست ها و گرفتن جلوی دهان و بینی و البته دوری کردن از محیط های شلوغ می توان از آنفولانزا پیشگیری کرد وافراد مبتلا به این بیماری باید مایعات زیاد بخورند. مصرف دارو هم دقیقا باید بر اساس دستور پزشک باشد.

عفونت قارچی ناخن چیست؟

تصویر عفونت قارچی ناخن چیست؟
عفونت قارچی ناخن در انگشتان پا اغلب ناشی از عوامل انسانی یا خاک است و در افرادی که ناخن مصنوعی می‌کارند، این عفونت بیشتر مشاهده می‌شود.

درباره عفونت‌ های قارچی ناخن (اونیکومایکوزیس)به طور کلی عفونت‌های قارچی ناخن ناشی از ۳ عامل انسانی، حیوانی و خاک هستند. عفونت‌های قارچی انگشتان پا اغلب منشأ انسانی یا خاک دارند.

قارچ‌ها مانند بسیاری از ارگانیسم‌های دیگری که در سطح بدن پراکنده هستند، می‌توانند به شکل هم‌زیستی در سطح بدن وجود داشته باشند، اما در برخی از شرایط نسبت قارچ‌های مفید و مضر به هم می‌خورد و قارچ‌های مضر و بیماری‌زا شرایط رشدشان مهیا می‌شود.

عفونت‌های قارچی ناخن با منشأ انسانی بیشتر در افرادی مشاهده می‌شود که ساعت‌های طولانی پا‌های آن‌ها درون کفش قرار دارد یا خانم‌هایی که ناخن مصنوعی می‌کارند. مشکل اشخاصی که با کاشت ناخن مصنوعی به عفونت قارچی ناخن دچار می‌شوند تنها با برداشتن ناخن مصنوعی رفع می‌شود.

علائم ظاهری عفونت قارچی ناخن

عفونت قارچی ناخن به شکل برجسته و برآمده شدن ناخن و فاصله گرفتن آن از بستر ناخن دیده می‌شود. عفونت قارچی ناخن اغلب شکل ناخوشایندی را در ناخن اشخاص ایجاد می‌کند و بوی نامطبوعی دارد. در عفونت قارچی ناخن، صفحه ناخن زرد، ضخیم و برجسته می‌شود. رنگ صفحه ناخن می‌تواند از کرم تا زردرنگ یا حتی قهوه‌ای متغییر باشد.

غیر از کاشت ناخن، عوامل دیگری هم در بروز عفونت قارچی ناخن موثر هستند که از این عوامل می‌توان به پوشیدن کفش تنگ، تعریق مکرر پا، فعالیت در محیط‌های مرطوب مانند اشخاصی که در معادن کار می‌کنند و کشاورزان و اشخاصی که با آب زیاد سروکار دارند مانند کارگران کارواش اشاره کرد. درعفونت قارچی ناخن افراد اغلب درد و خارش ندارند. مبتلایان به این عارضه باید از خوددرمانی پرهیز کرده و برای رفع مشکل خود به متخصص پوست مراجعه کنند.

 برای درمان عفونت قارچی ناخن باید دارو‌های ضدقارچ خوراکی زیر نظر پزشک مصرف شود، علاوه بر این باید پا‌ها هم به طور مرتب تمیز و خشک شوند. اشخاص همچنین باید از کفش مناسب و جوراب‌های نخی و آزاد استفاده کنند. افراد باید جوراب‌های خود را به طور مرتب عوض و بهداشت پا را به خوبی رعایت کنند. دوره درمان عفونت قارچی ناخن به طور متوسط ۳ تا ۶ ماه بوده و در برخی موارد بیشتر از ۶ ماه است.

مدت زمان رشد ناخن انگشت شست پا حدود ۱۲ ماه (۱ سال) است. در برخی موارد افراد پس از دوره درمان ۱ تا ۲ ماهه مشاهده می‌کنند که تغییر رنگ یا تغییر شکلی در ظاهر ناخن ایجاد نشده است، این به معنای موثر واقع نشدن درمان نیست، زیرا حدود ۱۲ ماه طول می‌کشد تا کل صفحه ناخن انگشت شست پا رشد کند و طبیعی شود البته زمان رشد انگشت شست دست حدود ۶ ماه است.

کدام بیماری‌های پوستی با نشانه‌هایی شبیه عفونت قارچی ناخن ظاهر می‌شوند؟
برخی بیماری‌های پوستی مانند پسوریازیس یا صدف و بیماری لیکن‌پلان هم می‌توانند با تظاهراتی شبیه عفونت قارچی ناخن ایجاد شوند. برخی از تغییرات ناخن هم ناشی از عوامل ژنتیکی است، به طور مثال در عارضه اونیکوگریفوز یا چماقی شدن ناخن شکل ناخن شبیه به شاخ گوزن می‌شود. در چماقی شدن ناخن، ناخن به سمت داخل یا خارج انحراف پیدا می‌کند و ضخیم و بدرنگ می‌شود. تشخیص و درمان این عوارض تنها باید زیر نظر متخصصان باتجربه و ماهر صورت بگیرد. چماقی شدن صفحه ناخن علاوه بر عفونت قارچی ناخن می‌تواند در بیماری‌های لیکن‌پلان یا پسوریازیس هم دیده شود.

برای تشخیص اینکه آیا عارضه ناخن ناشی از عفونت قارچی است یا خیر، بهتر است ۲ تا ۳ روز پا‌ها شسته نشوند و خشک باشند سپس در دو مرحله آزمایش قارچ‌شناسی در آزمایشگاه تخصصی انجام شود. در مرحله اول حدود ۴۸ تا ۷۲ ساعت طول می‌کشد تا نتیجه آماده شود. در این مرحله به شکل مستقیم با رنگ‌آمیزی ساده پروکسید پتاسیم (کائوهاش) نتیجه رشد اولیه قارچ مشخص می‌شود، اما برخی از قارچ‌ها برای اینکه نتیجه رشد خود را نشان دهند، نزدیک به ۱ ماه زمان نیاز دارند که در محیط خاصی کشت داده شوند، به عبارتی نمونه‌ای که از ناخن برداشته می‌شود، در یک محیط کشت آزمایشگاهی قرار می‌گیرد و نتیجه حدود ۲۰ تا ۳۰ روز بعد گزارش می‌شود.

یک نوع عفونت قارچی مخمری به نام عفونت قارچی کاندیدا وجود دارد که نمونه عفونت قارچی کاندیدایی را در دهان به شکل برفک دهان اطفال می‌توانیم مشاهده می‌کنیم. علت ایجاد عفونت قارچی کاندیدایی، تعریق زیاد، بسته شدن محیط پا، پوشیدن کفش‌های نامناسب و رعایت نکردن بهداشت پا است. نتیجه آزمایش عفونت قارچی کاندیدایی منفی است بنابراین این عفونت را تنها پزشک باتجربه می‌تواند با علائم بالینی تشخیص دهد.

عفونت‌های قارچی انگشتان پا اغلب منشأ انسانی یا خاک دارند و به ندرت عفونت قارچی با منشأ حیوانی می‌تواند در ناخن‌های پا عارضه ایجاد کند. در درمان عفونت قارچی ناخن، کرم‌ها و محلول‌های موضعی هم کاربرد دارند، ولی این موارد به تنهایی موثر نیستند، زیرا ممکن است با مصرف پماد‌ها و محلول‌های موضعی، عفونت قارچی در ناخن بهبود پیدا کند، ولی در قسمت دیگری از بدن مانند کشاله ران یا لای انگشتان این قارچ دوباره رشد کند.