عطاری بهار

وقتی ذهن مانع کاهش وزن می شود!

عطاری بهار
بیشتر افرادی که تلاش می کنند وزن خود را کاهش دهند در پی عالی‌ترین درجه از هر چیزی هستند. در نتیجه، موانع عادی از قبیل پرخوری یا غیبت در جلسات ورزش موجب می شود تا خیلی سریع همه چیز را کنار گذاشته و از دستیابی به اهداف کاهش وزن خود منصرف شوند.

آیا چاق هستید و بارها در تلاش برای کاهش وزن خود شکست خورده اید؟ ممکن است آنچه در این مسیر موجب شکست شما می شود با سوخت و ساز یا عادات غذا خوردن مرتبط نباشد. شاید شما با موانعی روانی مواجه هستید که کاهش وزن را دشوار می سازند.

متاسفانه، در بسیاری از موارد کارشناسان کاهش وزن این موضوعات را مورد توجه قرار نمی دهند. اما در ادامه این مطلب قصد داریم برخی از موانع روانی شایع کاهش وزن و چگونگی غلبه بر آنها را ارائه کنیم.

همه چیز یا هیچ چیز

بیشتر افرادی که تلاش می کنند وزن خود را کاهش دهند در پی عالی‌ترین درجه از هر چیزی هستند. در نتیجه، موانع عادی از قبیل پرخوری یا غیبت در جلسات ورزش موجب می شود تا خیلی سریع همه چیز را کنار گذاشته و از دستیابی به اهداف کاهش وزن خود منصرف شوند.

نیازی نیست برای رسیدن به وزن ایده آل وزن خود کمال‌گرا باشید. اگر در یک جلسه از تمرینات ورزشی خود شرکت نکرده اید یا نسیت به میزان غذای مصرفی اندکی پرخوری کرده اید، بهتر است به جای ناامیدی، این موارد را فراموش کرده و بار دیگر به روتین کاهش وزن خود پایبند باشید.

نرسیدن به وزن هدف گذاری شده

پژوهش ها نشان داده اند، افرادی که به هدف اولیه وزنی خود دست نمی یابند، احتمال بیشتری دارد دوباره افزایش وزن را تجربه کنند.

اهدافی واقع بینانه و دست یافتنی را تعیین کنید. بدون تردید، هدف گذاری کاهش وزن 30 پوند (13 کیلوگرم) در 30 روز منطقی نیست و به سرخوردگی و افزایش وزن مجدد منجر می شود. کاهش وزن یک تا دو پوند (453 تا 907 گرم) در هفته منطقی است.

تصویر ذهنی منفی

نتایج یک مطالعه نشان داده است، افرادی که دارای تصویر بدنی مثبت از خود هستند نسبت به آنهایی که تصویری منفی از خود شکل داده اند، احتمال کمتری دارد هدف کاهش وزن خود را نیمه کاره رها کنند.

تصویر بدنی خود را تغییر دهید. این آن چیزی است که باید به طور مداوم روی آن کار کنید.

افسردگی

به گفته پژوهشگران، افرادی که به افسردگی مبتلا هستند، احتمال بیشتری دارد که دچار اضافه وزن شوند. متاسفانه، بیشتر مردم هنگامی که به افسردگی مبتلا هستند، حتی متوجه این موضوع نمی شوند.

مقایسه خود با دیگران

مقایسه خود با دیگران می تواند به ایجاد انگیزه منجر شود، اما در بیشتر موارد این کار نتیجه ای معکوس به همراه دارد و احساس ناتوانی و کم ارزش بودن را به فرد القا می کند.

روی اهداف خود تمرکز کنید و به برنامه ای که تنظیم کرده اید، پایبند باشید. به جای انجام مقایسه، آنچه را در دیگران می بینید، ستایش کنید و به عنوان عاملی محرک برای تحقق اهداف خود مد نظر قرار دهید.

غذا خوردن احساسی

برخی افراد هنگامی که غمگین، شاد یا دچار استرس هستند، به خوردن غذاهای کم ارزش روی می آورند. مطالعات نشان داده اند که این عادت می تواند افزایش وزن را در پی داشته باشد.

ترک کردن غذا خوردن احساسی چندان آسان نیست و بهتر است از کمک افراد متخصص استفاده کنید.

محدودیت ضعیف رژیم غذایی

برخی افرادی که برای کاهش وزن رژیم می گیرند، محدودیت های موثری در انتخاب های غذایی خود ندارند و با مصرف غذاهایی که اضافه وزن را موجب می شوند، در تحقق هدف کاهش وزن خود شکست می خورند.

شما نمی توانید هر چیزی که دوست دارید را مصرف کنید و همچنان انتظار داشته باشید که وزن کم کنید، حتی اگر یک برنامه ورزشی منظم را دنبال کنید. از خوردن غذاهایی که نتیجه ای جز پرخوری و خوشگذرانی به همراه ندارند، پرهیز کنید.

خود تنبیهی

آیا زمانی که بیش از اندازه غذا می خورید، بیش از حد معمول ورزش می کنید؟ یا زمانی که اندازه لباس مورد علاقه‌تان به شما نمی خورد به خود گرسنگی می دهید؟ استفاده از تاکتیک های شدید برای کاهش وزن به طور معمول به افسردگی و افزایش وزن منجر می شوند.

اگر در مسیر کاهش وزن پسرفت داشته اید یا متوجه افزایش وزن خود شده اید، عصبی و هراسان نشوید. در پی یافتن عامل مشکل‌ساز باشید و سپس برنامه ای را تنظیم کنید که می توانید در بلند مدت به آن پایبند باشید.

وزن آخرین اولویت شما است

بیشتر مردم وزن خود را پس از خانواده، کار، مدرسه، و غیره به عنوان آخرین اولویت در نظر می گیرند. این شرایط احتمال غیبت در تمرینات ورزشی و صرف غذا در رستوران ها را افزایش می دهد.

سلامت و وزن شما باید همواره در خط مقدم قرار بگیرد.

به توانایی خود در کاهش وزن باور ندارید

اگر فکر می کنید نمی توانید وزن خود را کاهش دهید، پس قادر به کاهش وزن نیز نخواهید بود. در این شرایط شما تمایلی به دنبال کردن یک رژیم غذایی سالم و ورزش کردن نخواهید داشت.

چرا رانندگی با قندخون پایین خطرناک است؟

عطاری بهار

آیا می‌دانستید رانندگی با قندخون پایین بسیار خطرناک است؟ اگر مبتلا به دیابت نوع 2 هستید و در زمان نامناسب پشت فرمان بنشینید، احتمال دارد حین رانندگی به افت شدید قندخون دچار شوید.

در هیپوگلیسمی یا همان قند خون پایین، سطح قندخون به حدی کاهش پیدا می‌کند که نیازهای بدن تأمین نمی‌شود.
اگر سطح قندخون به کمتر از 70 میلی‌گرم در دسی‌لیتر برسد، هیپوگلیسمی رخ می‌دهد. مهم‌ترین علائم قندخون پایین عبارتند از سردرد، سرگیجه، تعریق، گرسنگی، لرزش، رنگ‌پریدگی، تشویش، گیجی، تغییرات خلق‌وخو، عدم تمرکز، تشنج و از دست دادن هوشیاری.دیابتی‌هایی که انسولین دریافت می‌کنند به دلیل عارضه جانبی این دارو در معرض هیپوگلیسمی قرار دارند.

گاهی مبتلایان به دیابت نوع 2 با این که به هیپوگلیسمی دچار هستند، هیچ علامت خاصی ندارند و زمانی متوجه افت قندخونشان می‌شوند که دیگر دیر شده است. حالا اگر به دیابت مبتلا هستید و قصد رانندگی دارید، فقط با رعایت چند نکته ایمنی می‌توانید از خطر افت ناگهانی قندخون جلوگیری کنید. قبل از این که پشت فرمان بنشینید، قندخون خود را کنترل کنید.

در صورتی که سطح قندخونتان از حد طبیعی خیلی پایین‌تر بود، از نشستن پشت فرمان جداً خودداری کنید. حداقل 15 دقیقه به خودتان فرصت دهید و چیزی بخورید تا قندخونتان به حالت طبیعی برگردد. درباره خوراکی‌های افزایش‌دهنده قندخون‌ با پزشک مشورت کنید.

همچنین اگر قرار است برای مدت طولانی رانندگی کنید، حتما لوازم کنترل قندخونتان را همراه داشته باشید و هر دو تا چهار ساعت یکبار نسبت به اندازه‌گیری قندخون خود اقدام کنید.

آیا باورهای رایج در مورد شکستن قولنج حقیقت دارد؟


عطاری بهار

با شکستن قولنج مفاصل فرد قطعا به آرتروز مبتلا نمی شود، اما تداوم در این کار تشدید ساییدگی در افراد مبتلا به آرتروز را در پی دارد.

در اصل مفاصل بدن قولنج نمی‌کنند و صدای ناشی از کشیدن و خم کردن مفاصل که اصطلاحا به آن پاپینگ می‌گویند، در اثر تجمع گاز بین مفاصل ایجاد می‌شود.

پاپینگ یا همان صدای مفاصل در اثر فشار وارده به کپسول‌های مفصلی و ایجاد فشار منفی به داخل این کپسول‌ها و تبدیل شدن بخشی از مایع مفصلی به گاز به وجود می‌آید.

این کار (کشیدن و یا خم کردن مفاصل) تاثیری در رفع خستگی ندارد و لازم است از تکرار این کار پرهیز شود، زیرا تداوم در انجام این کار سبب شل شدن کپسول مفصلی و نهایتا کم ثباتی مفصل می شود، اما نمی‌توان گفت قطعا شکستن انگشتان خطرناک بوده و یا سبب بروز آرتروز می‌شود.

افرادی که دچار آرتروز هستند و به ندرت ورزش می‌کنند، مفاصل مقاومی ندارند که در بدن آن‌ها استخوان سازی جدید صورت گرفته و مداومت در کشیدن و خم کردن مفاصل بدن امکان ایجاد آسیب‌های شدید و شکستگی را در این افراد افزایش می‌دهد.

افرادی که برای رفع خستگی مفاصل خود را جا‌به‌جا می‌کنند باید بدانند این کار تاثیری در رفع خستگی ندارد و این افراد می‌توانند کارهایی مانند چرخاندن تسبیح یا ورزش‌های دست و پا را جایگزین آن کنند.

در خصوص چرخش و حرکت ناگهانی گردن ومفاصل ستون مهره‌های گردن در افراد بالای 50 سال، افرادی که مشکل مهره‌ای در ناحیه گردن دارند و به ندرت ورزش می‌کنند و اشخاص مبتلا به آرتروز پیشرفته، آسیب‌پذیر است و حرکت‌های ناگهانی گردن در این افراد سبب ایجاد مشکلات جدی در آن‌ها می‌شود.

چگونه بر روی برف راه برویم

عطاری بهار

در روزهای برفی زمستان یقیناً برای همه اتفاق افتاده است که هنگام تردد در معابر عمومی به دلیل لیز بودن زمین به زمین می‌خورند.

طی روزهای برفی کشورمان یقینا دانستن اینکه چگونه بر روی زمین پر برف و یخ زده راه برویم، به ما در سر نخوردن و خسارت‌های جانی کمک می‌کند.

بعضاً شنیده می‌شود که از این زمین خوردن ها اتفاقات ناگوار بسیاری مانند شکستن لگن، دست، پا، سر و یا در سطح کمتر آن زخمی شدن دست و پا اتفاق می‌افتد.

این گونه زمین خوردن‌ها در سنین جوانی یا به شکستگی منجر نمی‌شود و یا در صورت شکستگی باعث نمی‌شود که شخص برای همیشه زمین‌گیر شود اما در کهنسال‌ها و سالخورده‌ها اکثراً باعث زمین‌گیر شدن دائمی خواهد شد.

بطور کلی وقتی راه می‌رویم انرژی پاهای ما بین دو قسمت بدن تقسیم می‌شود تا تعادل حفظ شود.

طبعا راه رفتن بدین صورت مخصوص روزهای عادی است. وقتی بدین شکل بر روی زمین یخ‌زده راه می‌رویم هر پا وزن را در زاویه ای تحمل می‌کند که برخلاف زاویه یخ است و باعث زمین خوردن می‌شود.

شما با توجه به پنج راهبرد که در ادامه می آید می توانید خطر افتادن در زمستان را کاهش دهید.

تقویت توانایی حفظ تعادل: افراد به این علت سقوط می کنند که تعادل شان را از دست می دهند. فردی که دارای توانایی خوب حفظ تعادل است، می تواند خودش را جمع و جور کند، اما فردی که عضلات ضعیفی دارد، سقوط خواهد کرد.

عضلات قدرتمند کلید حفظ تعادل است: برای همین کارشناسان توصیه می کنند عضلات باسن، شکم، لگن و پاها را باید تقویت کرد. انجام تمرین های تعادلی مانند ایستادن روی یک پا یا ایستادن روی پنجه های پا نیز مفید است.

هنگامی فردی می لغزد، عضلات ضدسقوط منقبض می شوند، و تعادل فرد را حفظ می کنند؛ با تقویت کردن این عضلات احتمال بیشتری وجود دارد که فرد بتواند در چنین مواردی خود را راست نگهدارد.

گرچه تقویت توانایی تعادل مهم است، نباید از اهمیت کفش مناسب غافل شد. پوشیدن کفش یا چکمه با اصطکاک خوب هم مهم است. برای اینکه احتمال تنه خوردن و از دست دادن تعادل تان را به حداقل برسانید، باید در انتخاب لباس تان هم باید دقت کنید. لباس های با رنگ روش بپوشید تا دیگران بتواند به راحتی شما را ببینند و به شما تنه نزنند.

پای خود را روی زمین بکشید: اگر گزینه دیگری به جز پیاده روی روی یخ یا برف ندارید، به جای اینکه گام های بلند بردارید، هنگام راه رفتن گام های کوچک بردارید و پاهای تان را روی زمین بکشید.

پاهای تان را خیلی از هم دور نکنید:در حد 10 تا 15 سانتی متر، و هنگام راه رفتن زانوهای تان را اندکی خم کنید. در این وضعیت بدن تان پایداری بیشتری خواهد داشت.

در شیب ها روی یک خط راه بروید: هنگامی که از شیب بالا یا پایین می روید که با یخ یا برف پوشیده شده است، در یک خط راه بروید، یک گام به جلو بردارید، و پای دیگر را به موازات آن حرکت دهید. این شیوه حرکت را ادامه دهید تا هنگامی که به بالا یا پایین شیب برسید. مسئله مهم این است پاهای تان با هم تقاطع نداشته باشد، زیرا در این حالت بدن تان بسیار ناپایدار می شود.

حواس تان را جمع کنید: به محیط اطراف تان توجه داشته باشید و مراقب یخ و برگ های مرطوب باشید. همچنین هنگام بیرون آمدن از ماشین، اتوبوس یا قطار یا هنگام بالا رفتن از پله های خیابانی احتیاط به خرج دهید.

اغلب افراد هنگام برف یا باد شدید سرهای شان را پایین می آورند، و این کار می تواند زمینه برای افتادن فراهم کند، زیرا شما را خطر ندیدن یخ را افزایش می دهد.

 ایمن ترین گزینه این است: به آهستگی راه بروید و به طور مکرر بایستید و زمین اطراف تان را وارسی کنید.

حفظ مرکز ثقل: توصیه می‌شود که جهت راه رفتن در زمین‌های یخ زده مرکز ثقل خودتان را روی پای جلو نگه دارید.

خالی از لطف نیست بدانید که پنگوئن، یکی از حیواناتی است که می‌تواند این کار را بدرستی انجام دهد. پس بهتر است در این روزها راه رفتن به شیوه پنگوئن را یاد بگیریم!

عطاری بهار

در روزهای برفی هنگام تردد توصیه می‌شود برروی سطوحی مانند، فلزی، سنگ‌های گرانیتی، زمین‌هایی که پوشیده از رنگ روغن است، سنگ‌های با سطوح تقریباً صیقلی راه نروید.